Vroegah door Stefan Slechten

Een oud bruin café, hier en daar wat stamgasten, verspreid over de barkrukken, daar in het hoekje zitten ze, de jongens, de mannen, met z'n zessen bij mekaar, ineen gedoken, fluisterend, angstig om zich heen kijkend, bang dat iemand iets opvangt. Je hoort er niet bij als je geen dikke vis vangt, je hoort er niet bij als je niet veel van het karpervissen af weet. Je herkent hun gezichten van de boekjes, maar durft ze niet aan te spreken, bang dat je de grond in word geboord, overvallen door al hun kennis. Zij weten wat wij niet weten, vissen op wateren waar wij nog nooit van gehoord hebben en mogen op plekken komen waar wij alleen van kunnen dromen. Dat zijn de echte mannen!

Dat is het beeld dat velen hebben over de regiomeetings van de KSN, vroeger was dat misschien zo, vandaag de dag helemaal niet. Ik ben er heel eerlijk in, ik had die gedachte ook toen ik voor het eerst richting Maasbracht reed, trillend en al, wat zou ik ontdekken. Mijn eerste voorspelling klopte, een bruin oud café, hier en daar wat stamgasten verspreid over de stoelen. Ik werd doorverwezen naar achteren, naar het hok waar 'de mannen' zouden zitten. Zouden ze wel naar mij omkijken, zouden ze wel iets tegen me zeggen ? Misschien willen ze wel helemaal niet dat ik erbij kom zitten, bang dat ik info opvang die niet voor mijn oren bestemd is.

Ik betreed het zaaltje en schrik meteen, de enigste jeugdige in het zaaltje, verdomme dat gaat wat worden. Het liefste wil ik omdraaien en naar huis gaan, wat heb ik daar te zoeken vraag ik me stilletjes af. Nog steeds trillend neem ik plaats aan de grote tafel. Voorzichtig kijk ik naar links, en ja hoor, die ken ik van de boekjes, en dat is die man die al die boillies draait. En die daar, kijk eens naar die foto's, wat een dikke vissen. Ondertussen bekruipt mij steeds meer een angstaanjagend gevoel, weer dat gevoel van 'wegwezen', het gevoel dat ik hier niet thuis hoor.

Uiteindelijk hebben we allemaal hetzelfde doel .. Ik maan mezelf tot kalmte, kijk eens rustig in het rond en bestel me een colaatje. Mijn vismaat komt in gesprek met een andere karpervisser, het onderwerp staat me aan en voor ik het weet zijn we al in gesprek met z'n drie&eoml;n. Heel langzaam maakt het gevoel van angst plaats voor een gevoel van opwinding, en langzaam maar zeker kom ik ook met de anderen in gesprek. Oude tijden zijn vervlogen, oude denkbeelden vervagen. Ik voel me steeds meer op mijn gemak, realiseer me dat de bekende vissers ook maar vissers zijn, ook maar jongens met 1 doel voor ogen, net zoals jij en ik. Ik merk al vrij snel dat iedere karpervisser meteen word opgenomen in de groep, no questions asked, om het maar zo te zeggen. Hier komen we samen om te leren van mekaar, om ervaringen uit te wisselen, in de hoop om zelf weer wat beter voor de dag te kunnen komen, in de hoop onze targets te vangen, of onze doelen te verwezenlijken. Het oude beeld van de KSN is in mijn ogen verdwenen, op de achtergrond speelt nog altijd de gedachte van het elitaire, het van weleer. Maar daar waar alles veranderd, de vrouwen meer rechten krijgen en ook buitenlanders geaccepteerd zijn in onze samenleving, zo is er gelukkig ook die verschuiving geweest binnen de KSN. Gelukkig maar, had het voor geen geld willen missen.

Uiteindelijk zie je zelf, dat die regio meetings niet eng zijn, nee je kan er net superveel van leren, ik in ieder geval wel. En het fijne is, de oudere garde heeft het er vaak maar wat graag voor over om hun kennis en ervaringen door te geven aan de jonge garde, en terecht, zo gaat het al eeuwen in onze samenleving, van vader op zoon, van oude rot in het vak, tot het groentje die net een knotless kan knopen. KSN meetings zijn niet eng, elitair ingesteld of gebaseerd op vangsten, ga er eens heen en laat je verrassen. En dan kijk ik vooral naar de jeugd, ga gewoon eens kijken, zoals al eerder gezegd, die ouwe rotten (natuurlijk met alle respect) staan maar wat graag te springen om jou een beetje wegwijs te maken. En wie weet, misschien leren zij er zelf ook nog wel wat van bij, want niemand, zelfs de oude rotten, zijn niet te oud om te leren ...

Volgende >